Hole in... one?

Dag 6, maandag 13 mei 2019

We konden uitslapen, want we hadden pas om zeven uur ’s morgens afgesproken voor een boottochtje op de Shire River. Ik was echter vóór het licht wakker. Slapen wilde niet meer, dus eruit. Lampje op mijn voorhoofd, en eerst checken op reflecterende ogen. Die waren niet te zien. Wel was er hier en daar wat tumult. Geluid van bladeren, krakende takken. Het kwam over als olifanten die langskwamen. Maar er was niets te zien. Toch wel weer spannend.

Camera’s opgesteld voor een timelapse. De opkomende zon was niet direct te zien, dus het zou een timelapse van het aanbreken van de dag zijn, als het zou lukken. Nadat het wat lichter was geworden, werd duidelijk dat het tumult door bavianen was veroorzaakt. Minder spannend dan in eerste instantie gedacht. Later kwamen ook wat impala’s grazen. Het gras waar ze in stonden was zo hoog, dat enkel hun kopjes waren te zien.



Na weer een aflevering van live bush tv was het tijd om te varen. Er was nu wel genoeg water. We vroegen ons af hoe dat waterniveau zo snel kon veranderen. Jimmy legde uit dat dat afhankelijk was van de waterkrachtcentrale.

Het was prachtig op de rivier. Hier en daar een hippo pod, uitzicht op bergketens, nyalas en waterbucks die uit de rivier drinken, maribu stork op een strandje. Verder een water monitor lizard en een flinke krokodil gespot.

Na het ontbijt was het tijd om onze spullen te pakken. We dachten tot elf uur de tijd te hebben, maar dat bleek tien uur te zijn. We hadden graag nog even op ons dek gezeten voor vertrek, maar dat zat er helaas niet in. Dus op weg richting de receptie, om nog even wat beter naar de t-shirts te kijken in het winkeltje. En hopen dat we onderweg geen gefrustreerde olifanten tegen zouden komen!

Shirtje gescoord, en op weg naar Game Haven. Qua afstand vergelijkbaar met onze rit van Blantyre naar Majete toe. Dezelfde mooie route door de bergen. Echter de navigatie gevolgd, en die stuurde ons door de wijk Limbe in Blantyre. Very local, geen toerist te zien, en druk qua mensen en verkeer. Dit leek niet de meest efficiënte route, en we hebben deze als interessant bestempeld. Uiteindelijk kwamen we echter op de M2 uit en waren we op de goede weg.

Mijn eerste indruk van Game Haven Lodge was niet heel positief. De verwachting was dat het vergelijkbaar zou zijn met de Red Dunes Lodge in Namibië, waar we vrij konden wandelen, omdat er geen echt roofdieren waren. We werden naar onze kamer gebracht. Deze zat in een gebouw dat iets weg had van stallen. De tuin was omheind met een hoge muur, waarachter we uitzicht hadden op…. de golfbaan.

De lunch maakte die indruk iets beter. We hadden ervoor gekozen om buiten op het veld te lunchen, en daar liepen de gnoes, zebra's en antilopes vrij rond. De lunch werd enigszins verstoord door de tientallen flinke mieren die het op ons eten hadden voorzien.

Even rondgekeken, en vervolgens naar de receptie om naar de activiteiten te informeren. We wilden graag wat mountainbikes huren om het terrein zelf te gaan verkennen, en op zoek te gaan naar de giraffes. Dat kon echter niet, dat moest onder begeleiding van een ranger. Wat wel kon was rijden naar het meer in eigen auto. We kregen een routebeschrijving, hebben de auto gehaald, en reden naar de poort. De wat oudere man informeerde of we wel eerst bij de receptie waren geweest, en  opende vervolgens de schuifboom. Daar gingen we dan.

Het meer was slechts enkele minuten rijden vanaf de schuifboom. Toen ik even terugliep naar de auto, werd ik aangesproken door een ranger. Er was gebeld dat er toeristen zelf rondreden, en dat was niet de bedoeling. Er waren dieren (sables?) in het park die geen roofdieren waren, maar desondanks wel agressief gedrag konden vertonen. Dus ook een bezoek aan het meer moest onder begeleiding.

Even rondgekeken, en toch wel een giraffe gespot! Hij stond wat te eten uit een soort voerschaal, die op hoogte was gemaakt. Later ging hij naar de rand van het meer om wat te drinken. Eerst goed rondkijken of er geen gevaar was, en vervolgens de voorbenen flink uit elkaar, en de lange nek naar beneden. Een ogenschijnlijk moeilijke operatie voor het dier, maar prachtig om te zien.

De activiteiten gelaten voor wat ze waren, en op naar Betty’s Bar.