Road trip!

Dag 3, vrijdag 10 mei 2019

Bestemming was Blantyre, onze tussenstop op weg naar het eerste wildreservaat. Het was ruim 300 kilometer rijden, en we zouden er vier, maximaal vijf uur over doen. Enige voorwaarde was dat we er voor donker zouden zijn. Leo had me schriftelijk vast laten leggen dat we niet in het donker met Keanu (zo hebben we de auto genoemd) op pad zouden gaan. Niet dat we dat bewust zouden doen. Overdag rijden is al tricky genoeg. Geen plannen die middag in Blantyre, dus geen haast gemaakt om te vertrekken.

De navigatie ingesteld op Blantyre, maar later bijgesteld naar de “Dedza Pottery and Lodge”. Daar konden we dan even de benen strekken, een kop koffie drinken, en de befaamde cheesecake proeven. Lekker bakkie, met verse melk, op het terras in een mooie tuin, met uitzicht op bergen. En de cheesecake was inderdaad lekker.

Het was al twaalf uur geweest, en we hadden nog ruim 200 kilometer te gaan. Als we dit tempo aan zouden aanhouden, zouden we het maar net redden voor donker. De maximum snelheid is 100 kilometer per uur. In dorpjes was dat veelal 50 of 60. De markten waren meestal langs de kant van de weg, en daar moest je zeer langzaam rijden. Mensen lipen daar veelal op de weg, staken over, en de taxibusjes schieten overal de weg op en af. Er was ook vrachtverkeer, dat vaak moeite had met de heuvelachtige, slingerende wegen, en vaak moeilijk te passeren was. We bleven dus ruim onder de snelheid waar de navigatie mee rekende.

Uitzicht bij de pottery

Wat aardewerk gescoord, en de route vervolgd. Er waren langs de weg geen echte picknickplaatsen of andere aantrekkelijke plekken om broodjes te eten en koffie te drinken. Uiteindelijk enkel een pitstop gemaakt bij een benzinepomp, voorzien van restrooms. Er was een geldautomaat, maar die gaf enkel de pas terug, maar geen geld.

In Blantyre was het druk, en er waren enkele opstoppingen door wegwerkzaamheden. Even na half vijf hadden we onze verblijfplaats, Leslie Lodge, gevonden. We hadden er ruim zeven uur over gedaan, meer dan de vijf die we ingeschat hadden.

Onze kamer had een bad en aparte douche, en een ruim terras. Leuke accomodatie! Borreltje gedaan op het terras, gegeten in het resturant, en daarna nog even chillen op de kamer.

Een route door mooi landschap, bezaaid met maisvelden, overgaan in een meer bosrijk gebied, bewoond door kleurrijk volk, inspannend om te rijden.

Keanu

In Tanzania hadden we twee voertuigen, die een naam hadden. De auto in Malawi had geen naam, dus hebben we deze zelf gegeven. Uitgekomen op Keanu, dus vernoemd naar Keanu Reeves, hopende dat de auto dezelfde krachtige eigenschappen zou hebben als John Wick.

Keanu vertoonde echter wat verrassende eigenschappen. Zo praatte hij met een vrouwenstem, en enkel in het Japans. Ook de interactie met Keanu moest voornamelijk in het Japans.