Besloten om met de trein te gaan, om te voorkomen dat we vast zouden komen te zitten in de avondspits. Om kwart over vier 's middags van huis vertrokken. De beide vluchten waren aardig te doen. Enkel op de tweede vlucht werd vanuit de cockpit omgeroepen: “Ladies and gentlemen, as you may have noticed we are having a problem, with the … <korte pauze>, entertainment system”. Nou, dan ben je even niet meer slaperig! |
| Uitzicht op de Kilimajaro tijdens de tweede vlucht |
Leo (zo hebben we hem genoemd) haalde ons op in onze huurauto, en reed ons naar Mafume Hotel. Tijdens deze rit van ongeveer een half uur zijn we minimaal zes controles door politie gepasseerd. Volgens onze chauffeur zijn ze echter vriendelijk, heel anders dan in Tanzania bijvoorbeeld, waar we een minder prettige ervaring hadden met een ‘dienstklopper’.
Na inchecken volgde het voertuig overdrachtsritueel. De chauffeur legde uit waar alles op en aan de auto zat. Er was vloeistof voor elke gelegenheid. Eén van de issues zou oververhitte stuurbekrachtiging kunnen zijn. Ook daar was iets voor, echter het tankje waar dat dan in moest kon hij niet aanwijzen. Voornamelijk gelet op waar de krik te plaatsen.
Lilongwe is opgedeeld in areas, met elk een bestemmingsplan; woningen, industrie. Een aantal van deze areas is omheind, door schutting of met stenen muur. Ook Mafuma hotel is afgeschermd met hekwerk, voorzien van schrikdraad. Een beveiliger doet de poort voor je open. Deja vu?
Er was een klein terras, echter zonder tuinmeubilair. Even een bakkie gedaan buiten, en opgefrist. Het is inmiddels kwart over twaald 's middags, twintig uur na vertrek. Droog en zonnig, en warm!Even boodschappen gedaan in Lilongwe. Het was druk in area 3! Op de parkeerplaats zaten overal locals met handelswaar. Het leek erop dat ze geld wilden voor het parkeren van de auto, maar later bleek men je enkel wat te willen verkopen. Zelfgemaakte ansichtkaarten, fruit, schilderijen.
Eerst even geld gehaald. Gekeken of er ook binnen een geldautomaat was, maar die was enkel buiten. Binnen stond een hele lange rij mensen. Het was niet direct duidelijk wat ze daar moesten doen. Het maximaal op te nemen bedrag uit de geldautomaat was 80000 kwacha. Dat kwam eruit in briefjes van 2000, dus de automaat was lang bezig om deze stapel samen te stellen.
Boodschappen gedaan bij de Spar. Broodjes en pindakaas, en wijn en bier. Terug bij de auto moesten we nog even onderhandelen met de locals. We hadden ansichtkaarten meegekregen, die moesten we nog afrekenen. Maar we moesten ook nog even naar het fruit kijken, en er werden diverse beschilderde doeken voor ons uitgerold. Kaarten betaald, wat fruit gekocht. De fruitverkoper had wel wisselgeld, maar kreeg van een 'branchegenoot' de tip om wat extra fruit te verkopen om het bedrag af te ronden. De verkoper van de schilderijen was verontwaardigd dat we niets van hem kochten. We moesten de locals ondersteunen. Fruit en ansichtkaarten kopen was blijkbaar niet voldoende.Terug naar het hotel, voordat we nog meer spullen moesten kopen. Nog even rondgekeken op het
terrein of er een leuk zitje was, maar die zagen we niet. We hadden nauwelijks geslapen tijdens de vlucht, dus tijd voor een siësta. Daarna een sundowner op ons terrasje, gevolgd door diner in het restaurant, met een lokaal biertje genaamd Kuche Kuche (Koetjie Koetjie).
 |
| Verblijfplaats bij Mafume Hotel in Lilongwe |
Geen opmerkingen:
Een reactie posten